Error loading MacroEngine script (file: OpenGraphMetadata.cshtml) Spássían.is - Við erum öll sérstök

Við erum öll sérstök

Ólíver er fyrsta barnabók Birgittu Sifjar, en hugmyndin að bókinni kviknaði á námskeiði í myndlýsingum barnabóka sem hún sótti við Anglia Ruskin-háskólann í Cambridge. Bókin kom fyrst út á ensku og er nú komin út á íslensku í þýðingu Sigþrúðar Gunnarsdóttur.

Ólíver er ætluð yngstu börnunum og söguna er hægt að lesa oft og mörgum sinnum. Bókin er í stóru broti og „liggur vel“ á borði, þ.e. hún helst vel opin og það er auðvelt að fletta síðunum, en þetta skiptir miklu máli fyrir litla fingur og búka sem ekki eiga auðvelt með að sitja með bækur í kjöltunni. Pappírinn er sterklegur og ætti að þola harkalega meðferð – sem oft eru örlög bóka er ætlaðar eru yngstu kynslóðinni.

Sagan heitir eftir aðalpersónunni, einfaranum Ólíver, sem hefur helst ekki samskipti við annað fólk og vill stundum hreinlega hverfa. Þetta er sýnt fremur en sagt en myndirnar sýna Ólíver sitja í strætó, lesa bók, fara á bókasafnið o.s.frv. og allt þetta gerir hann einn. Einfaraeðli hans er undirstrikað enn frekar með því að í kringum hann eru manneskjur, ýmist tvær og tvær saman eða þrjár, sem leiðast, horfa hver á aðra, lesa eða leika sér.

Ólíver kann raunar best við sig í félagsskap bangsanna sinna og gerir þá að þátttakendum í hverjum leik – og leikirnir eru ansi margir. Ímyndunarafl barnsins og fjör birtist ljóslifandi á síðunum þar sem pappakassi breytist í úlfalda, sófagarmur er hrörleg brú, gullfiskar úr pappír ummyndast í lífshættulega hákarla og sandkassaleikur verður fjársjóðsleit. Ímyndunaraflinu eru þó takmörk sett. Bangsarnir geta ekki klappað þegar Ólíver spilar á píanó, þeir kunna ekki að synda og eru lélegir mótherjar í tennis – enda taka þeir ekki á móti og tennisboltinn rúllar í burtu.

Þá hefst aldeilis spennandi ferðalag, Ólíver hendist á eftir boltanum, ryðst í gegnum frumskóg, yfir á og fjall og gegnum helli og undir lok ferðalagsins hittir hann Ólavíu, stelpu sem hann hefur aldrei séð áður. Samt var hún þarna allan tímann, þau vissu bara ekki hvort af öðru. Þegar bókin er skoðuð vandlega sést Ólavía á mörgum síðum, með nefið ofan í bók eða upptekin af bangsanum sínum, og alveg jafn ein og Ólíver.

Ferðalag Ólívers er ekki síður andlegt en líkamlegt og lögð er áhersla á það með litanotkun og blýantsstrikum, en saman mynda textinn, teikningarnar og litirnir eina heild og heillandi sögu. Sagan hefst í borginni og þá eru blýantsstrikin áberandi og föst og litirnir sem helst eru notaðir eru dempaðir: grár, brúnn, lillablár og gulur. Þegar Ólíver heldur af stað í leit að tennisboltanum breytist umhverfið smám saman. Hann ferðast úr borg í sveit, þarna eru kanínur og kindur, litirnir verða bjartari og blýantsstrikin ekki eins áberandi. Umhverfið lifnar við á sama tíma og vinátta krakkanna blómstrar. Í lok bókar er besta ævintýrið rétt að byrja eins og sést á síðustu opnunni þar sem búið er að strika yfir orðið „endir“ og undir stendur „byrjun“. Vonandi er það rétt og að lesendur fái í framtíðinni að fylgjast með fleiri ævintýrum Ólívers.

 

 

 

 

;
©Ástríki ehf. Álfhólsvegur 43, 200 Kópavogur
Sími: 692 6012.